TVP1
12.40 Zadziwiające życie bezkręgowców Animal Planet
15.00 Mowa wilków
16.00 W poszukiwaniu wilków
17.00 Wszystko o kotach
18.00 Słonica Echo
18.30 Dzikie życie w Shamwari
20.00 Dzika natura
21.00 Na ratunek przyrodzie
.
Kwiczoł (Turdus pilaris) - niewielki ptak wędrowny z rodziny drozdowatych, zamieszkujący północną i środkowo-wschodnią Europę na wschód od Renu i północ od Alp oraz Azję do środkowej Syberii (aż do rzeki Ałdan). W II poł. XX wieku skolonizował też część zachodniej Europy i Wyspy Brytyjskie. Zimuje w południowej i zachodniej Europie, Azji Mniejszej i Indiach.
W Polsce dawniej nieliczny, do końca XVIII w. gniazdował tylko na północnym wschodzie kraju, głównie na Mazurach. W XIX i XX wieku rozszerzał zasięg występowania i stale zwiększał swoją liczebność. Obecnie lęgowy w całym kraju i miejscami dość liczny. Podczas zimowych przelotów bywa bardzo liczny, co roku też pewna część osobników zimuje
Wygląd zewnętrzny
Ptak wielkości kosa, o nieco dłuższych skrzydłach. Obie płci ubarwione podobnie, samce jedynie nieco intensywniej. Charakterystyczne, trójbarwne upierzenie: szara głowa i kark, brązowy grzbiet i wierzch skrzydeł oraz czarnobrunatny ogon. W locie widoczny biały spód skrzydeł, wyraźnie odcinający się od szarego kupra i ciemnego ogona. Pierś żółtawa lub pomarańczowa, brzuch biały. Na piersi i bokach gęste czarne kreskowanie, plamy mają kształt grotów. Dziób u samców w szacie godowej żółty, a w szacie spoczynkowej ciemnieje na czubku i z wierzchu, upodabniając do dziobów samic i młodych. Wokół oczu i dzioba zaczernienie, różnej wielkości i intensywności. Młode mają z wierzchu bardziej jednolite, brązowawe upierzenie z jasnym kreskowaniem.
Rozmiary
dł. ciała ok. 24-27 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 39-43 cm
Waga
ok. 80-140 g
Głos
Charakterystyczne, skrzeczące "czak czak czak", podobne nieco do głosu sroki. W locie odzywa się miękkim, zduszonym "łiii.." (od tego kwiczącego głosu pochodzi polska nazwa ptaka). Śpiew szorstki, świergoczący, pozbawiony melodii. Śpiewa siedząc lub w locie.
Zachowanie
Towarzyski i hałaśliwy, zwłaszcza zimą przemieszcza się w dużych stadach po otwartych przestrzeniach.
Wędrowny, przeloty III-IV i X-XI. Część populacji w Europie środkowej osiadła.
Często zaciekle broni jaj i młodych przed drapieżnikami, opryskując napastnika swoimi odchodami. Mniejsze ptaki niekiedy zakładają gniazda blisko gniazd kwiczoła, korzystając ze swoistej "ochrony".
Środowisko
Skraje wilgotnych lasów łęgowych, zwłaszcza topolowych, zadrzewione brzegi rzek i inne niewielkie zadrzewienia. Obecnie gniazduje również coraz liczniej w miejskich parkach, w ogrodach, sadach, alejach i na cmentarzach z wysokimi drzewami. Na północy lęgowy także w górskich brzezinach, a nawet w tundrze, gdzie z braku drzew zakłada gniazda na budynkach i innych konstrukcjach. Na zimowiskach preferuje krajobraz rolniczy oraz miasta.
Pożywienie
Odżywia się drobnymi bezkręgowcami wyszukiwanymi w ziemi, głównie owadami i ich larwami oraz dżdżownicami, a także nasionami i owocami. Na ziemi żeruje w charakterystycznej dla drozdów pozie - z opuszczonymi skrzydłami i uniesionym ogonem. Jesienią i zimą zjada głównie jagody i owoce, np. jałowiec, jarzębinę, głóg, jabłka.
Lęgi
W ciągu roku wyprowadza jeden lub dwa lęgi, pierwszy w kwietniu, ewentualny drugi na przełomie maja i czerwca.
Gniazdo
Gnieździ się pojedynczo lub w luźnych koloniach (zwykle kilka-kilkanaście par, maksymalnie do 40-50 par). Gniazdo jest umieszczone wśród gałęzi drzew liściastych, zwykle w rozwidleniu pnia na wysokości 4 do 7 m. Zbudowane jest z liści i trawy zlepionych gliną lub iłem, a wysłane miękkimi częściami roślin.
Jaja
Samica składa 5-6 bladoniebieskich, brązowo nakrapianych jaj o średnich wymiarach 29x21 mm.
Wysiadywanie
Samica wysiaduje jaja przez 12-14 dni.
Pisklęta
Młode są karmione przez oboje rodziców. Opuszczają gniazdo po około dwóch tygodniach (12-16 dni), będąc jeszcze nielotne. Biegają wtedy za rodzicami i żebrzą o pokarm. Nie boją się ludzi. Po dwóch tygodniach stają się już samodzielne, choć czasami bywają jeszcze dokarmiane.
Status i ochrona
Nie jest zagrożony wg danych IUCN (status LC - least concern).
Młode kwiczoły opuszczają gniazdo gdy nie są jeszcze zdolne do lotu. Takie podloty ukrywają się w gałęziach drzew lub na ziemi w trawie - każde z rodzeństwa w innym miejscu i nawołują rodziców, którzy przynoszą im pokarm. W taki sposób dorosłe jeszcze przez około 2 tygodnie karmią swoje pociechy i uczą je życia - zdobywania pokarmu, unikania niebezpieczeństw.
Zdjęcia z 13.06.2008 - młode kwiczołki, jeden na drzewie, drugi w trawie pod krzaczkiem.
One wcale nie są opuszczone, tylko czekają, aż rodzice przylecą z pokarmem.
Zdjęcia z 13.06.2008 - dorosłe kwiczoły przylatują z pokarmem na gałąź, na której siedzi jeszcze jeden młody. Wszystkie dają znać głosem, gdzie się znajdują.
Młody kwiczoł żebrze o pokarm kwiląc i trzepocąc skrzydłami.
Kwiczoł na krzewie ligustru pospolitego.
Utrzymujące się przez zimę owoce ligustru są wartościowym pokarmem dla ptaków - chętnie zjadane są przez kwiczoły.
Ten osobnik bronił swojego krzewu przed innymi chętnymi - kosami.
Ponieważ mróz trzyma już od dłuższego czasu, ptaki mają problem ze znalezieniem wody.
Kwiczoł ze zdjęcia je sypki śnieg, by zaspokoić pragnienie.
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
Administracja
Forum Klub Ciconia nie ponosi odpowiedzialności
za treści umieszczane przez użytkowników.Pytania, sugestie, problemy lub zgłaszanie błędów prosze przesyłać na adres: klubciconia@interia.pl
|| konto na DA - 
