[Kubek]

.
Rudzik (raszka) (Erithacus rubecula) - mały ptak wędrowny z rodziny drozdowatych, zamieszkujący całą Europę, zachodni skrawek Syberii i Azji Mniejszej. Izolowana populacja lęgowa w Algierii. Zimuje w południowej i zachodniej Europie (polska populacja głównie na Półwyspie Iberyjskim), północnej Afryce i Azji Mniejszej. W Polsce liczny ptak lęgowy, rozpowszechniony w całym kraju.

Wygląd zewnętrzny
Krępa, okrągła sylwetka ze stosunkowo dużą głową i cienkim ogonem. Obie płci ubarwione jednakowo. Najbardziej charakterystycznym elementem upierzenia jest ruda pierś, gardło i boki głowy. Z czasem rudy kolor jaśnieje i matowieje. Upierzenie z wierzchu oliwkowo-szare, oddzielone od rudej plamy szerokim popielatym pasem. Spód ciała biały, boki w bladym, szarobrązowym odcieniu. Kuper szarobrązowy, ogon i pokrywy nadogonowe brązowe. Dziób i nogi ciemnobrązowe. Duże, ciemne oczy. Młode z wierzchu brązowe, jasno nakrapiane, a od spodu beżowe z kreskowaniem.

Rozmiary
dł. ciała ok. 14 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 22 cm

Waga
ok. 16-18 g

Głos
Nawołuje metalicznym, ostrym "tik", często powtarzanym w krótkich seriach, oraz cienkim, przeciągłym "siii..." Śpiew to melancholijny świergot o zmiennym tempie, z opadającymi frazami, perlistymi trelami i gwizdami. Śpiewa z ukrycia albo siedząc na eksponowanym stanowisku.

Zachowanie
Najczęściej przebywa na ziemi. W okresie lęgowym dość skryty, ale poza nim niepłochliwy. Ma wyprostowaną postawę, często i szybko zadziera ogon i strzepuje skrzydłami. Broni swojego terytorium nie tylko oznaczając śpiewem, ale też aktywnie przeganiając inne samce. Wędrowny, przelot w III - IV i IX - XI, choć część populacji osiadła (głównie na zachodzie i południu Europy). Wędruje nocą.

Długość życia
Przeciętnie 2 lata. Odnotowano jednak przypadek zaobrączkowanego ptaka w wieku 8 lat i 4 miesięcy.

Ciekawostki
Rudzik często pada ofiarą zwyczaju podrzucania jajek do obcych gniazd przez kukułkę. Gniazdo Rudzika znaleziono kiedyś w ludzkiej czaszce.

Środowisko
Wilgotne lasy o obfitym runie i podszycie, zwłaszcza łęgowe, unika jednak terenów podmokłych. Występuje również w ogrodach i parkach.

Pożywienie
Owady i ich larwy oraz inne drobne bezkręgowce zbierane na ziemi, jak dżdżownice, pająki i ślimaki. Jesienią uzupełnia pokarm jagodami i owocami.

Lęgi
Wyprowadza dwa lęgi w roku - pierwszy na przełomie kwietnia i maja, drugi w czerwcu. W razie utraty któregoś z lęgów rudziki mogą przystąpić do jeszcze jednego w lipcu lub nawet sierpniu.

Gniazdo
Zazwyczaj na ziemi, pod krzewem, między korzeniami drzew lub w połamanych drzewach. Wyjątkowo w półotwartych budkach lęgowych na wysokości do 4 m. Zbudowane z gnijących liści i mchu o skąpym wysłaniu z korzonków i sierści, w kształcie płytkiej czarki.

Jaja
Samica składa 5-6 jaj o zmiennym ubarwieniu i średnich wymiarach 20x15 mm. W drugim lęgu jest ich zwykle mniej, 4-5.

Wysiadywanie
Jaja są wysiadywane przez okres 13 do 14 dni przez samicę.

Pisklęta
Pisklęta opuszczają gniazdo po 12 do 15 dniach jako nieporadne podloty. Przez ok. 3 tygodnie pozostają pod opieką rodziców, głównie samca.

Status i ochrona
Nie jest zagrożony wg danych IUCN (status LC - least concern).

W Polsce objęty ochroną gatunkową ścisłą.

Opis zaczerpnięto z Wikipedii

[Kubek]

Głos rudzika

[78]

[78]

Jaja rudzika (zd.Joltom,wstawione za jego zgodą)

[ShedirAchird]

[Parus]

Młody rudzik, w pierwszym roku życia pierzy się częściowo. Pierzenie to nie obejmuje lotek, sterówek, pokryw pierwszorzędowych oraz zewnętrznych dużych pokryw skrzydłowych.
W obrębie właśnie dużych pokryw, szukamy kontrastu między wewnętrznymi, przepierzonymi (adulturalnymi) piórami -bardziej zielone, nieco dłuższe, często o innym kształcie i kolorze plamek oraz zewnętrznymi, bardziej brązowymi.

Tutaj: 3 wewnętrzne duże pokrywy adulturalne, pozostałe juvenalne.

[ronin]

Młody rudzik

[wojtek]

[78]

Rudzik zdj.BARBARA (wstawione za jej zgodą)

[Dragon]

[Acci]

Rudzik

[78]

Ciekawostka!

Znalazłem takie oto ludowe nazwy rudzika:
Raszka, reszka, owadożer czerwonogardły, piegża malinówka, rudzik rudopierś, słowik rudzik, gajówka rudzik, czerwienka, pliszka czerwonogardła, pokrzewka rdzawo-gardlista

[Acci]

[garrulus]

"Każdego roku część rudzików pozostaje u nas na zimę, głównie na zachodzie kraju. Dotychczas nie wyjaśniono, czy są to osobniki pozbawione instynktu migracyjnego, czy też zbyt słabe, aby podołać trudom dalekiej wędrówki. Mogą to też być ptaki z rejonów położonych dalej na północ i wschód Europy."

"Rudziki odegrały ważną rolę w badaniach ferromagnetycznego zmysłu orientacji ptaków. [...]
Badania frankfurckich zoologów wykazały m.in., że rudziki nie traciły orientacji nawet wówczas, gdy nie widziały nieba o zachodzie słońca ani żadnych punktów, które mogłyby im pomóc w orientacji. Kierunek poruszania się ptaków w klatkach odpowiadał kierunkowi naturalnej migracji, ale w specjalnych klatkach, w których można było zmieniać pole magnetyczne, rudziki wyraźnie zmieniały kierunek przemieszczania się w zależności od manipulacji badaczy. [...]
Nadal jednak nie wiedziano, w jaki sposób ptaki oceniają siłę i kierunek pola magnetycznego. Do dziś nie wiadomo dokładnie, jak to się odbywa. W każdym razie ustalono, że działanie zmysłu ferromagnetycznego ptaków znacznie różni się od działania kompasu."

Tekst z: Leksykon.Ptaki, W-wa 2000.

[78]

Młode rudziki